“Benim sanatım, resim sanatının soyutluğunu sağlamak amacında, müzikteki seslerin fonksiyonuna göre uygulanması karşılığı, renk, biçim, açık-koyu ve yarım koyuluk gibi plastik elemanların etkenlik görevine dayatılmış ve böylece oluşmuştur. Resimlerim neden ve konu aramaya kapılmadan gözle dinlemeye göredir. Problem konudan sıyrılmak, konusuz plastik bir müzikalite yaratmak... Şöyle de denilebilir: Amaç bir kaos yaratmaktır. Buysa resmin elemanlarını bu yönde yeniden örgütlemek, onlara etkin görevler vermek, ya da görevlere uygun etkin plastik öğeler yerleştirmekle olur. Günümüze kadar konu ile ilgili oluşmuş ve gelişmiş bir sanat dünyası bulunuyorsa ve biz de onlara hayranlık beslemişsek, onların duygusal değerleri yalnız konuya bağlı olmalarından değildir. Konu sanat duygusunu ve anlamını zayıf düşürüyor. Kendi saf duygusallığı özgür kalamıyor. Gövdenin ağırlığı daha yükseklere uçmaya engel oluyor. Ben bunu böyle gördüm ve öyle anladığım için bu yolda çabalamayı inançla sürdürdüm. Şimdi görülmekte olan duruma ermiş bulunuyorum.”

Abidin Elderoğlu (Ankara 1973)